Bulut

Farkında değiliz,
Her gün yabancı insanların elini sıkıp
Yalancı gülümsemelerimizle amacımızı ararken
Bulutların bize bu kadar yakın olduğunun

Bilmiyoruz maviliklere asılı olanların
Bizi daha iyi tanıdığını
Selamsız binalardan
Ve sabahsız şişelerden

Ve umrumuzda değil bir ağacın fısıltıları,
Ruhuna dilenen;
Ve insanlığın tınısına karışan
Çaresiz yakarışları bir çiçeğin

Kuşlar duyuruyor gerçi sesini
Çekip gitmemizi emrediyorlar her sabah
Yalnız biz yine güzel müzikler sanıyoruz cıvıltılarını
Çünkü her şey bizim, ve hiçbir şey de...

Bulutları görenler yaşıyor hayatı,
Onlardan biri oluyor, maviliklere asılı
Ve kedileri dinleyenler, duyanlar
Takıyor hayatın bilge gözlüklerini
Çünkü hiçbir şey bizim. Ve her şey...
O sadece her şey.