Merhaba insan! (Bir arkadaşımdan öğrendim insan gibi insanlara "insan" diye hitap etmeyi ve çok anlamlı olduğunu düşünüyorum bunun.)
Doğru insanları bulmak çok zor biliyor musun? O uğurda hayatı geçer insanın -uğruna hayatın geçeceği en güzel yollardan biri bence-; doğrularıyla tanışır, bazen daha da doğrularıyla. Her zaman o kadar da şanslı olmaz ama. Çünkü farkında olmayız, bazı insanların taktığı "doğru insan" maskelerinin altında neler sakladığını göremeyiz, halbuki etrafımız yanlış insanlarla da doludur. Gergin ve kırıcı insanlarla bazen, bazense hırslı ve sapkın... Bazen kendinden başkasına saygı göstermeyenlerle dolu ve daha kötüsü: saygısızlık besleyenlerle.
Küçük şeylerden büyük mutluluklar tadabilmek çok güzeldir ya bir insan için, işte o aynı insan lanet olsun ki en küçük negatif enerjilerden büyük gerginlikler üretir kendi dünyasına. İşte bazen de bu küçük negatif enerjilerin kaynağı olan insanlarla doludur etrafımız. Bazense çok büyük negatif enerjilerin kaynağı olanlarla, çünkü onlar aynı bir yıldız gibi enerjilerini saçmayı kendilerine görev edinmişlerdir ve kendi ışıklarının parıltısı yüzünden etraflarında dönüp duran gezegenlerin farkına bile varmazlar.
Bazense daha garip bir şey olur: uzak kalırsın seni sen yapan doğru insanlardan. Yenileriyle tanışabilmek, hayatını büyütebilmek, kendi özgünlüğünde doğru bir insan olabilmek için gereklidir bu aslında ama yıpratıcı olabilir biraz. Ama "Acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı"*.
Sırf beni gördü diye yüzü gülen insanlar, farkında olmasalar da ben onları her gördüğümde içimde kedere dair ne varsa yok eden insanlar...
Beni ben yapan, bana hayatı öğreten insanlar...
Bir yere ayrılmayın olur mu? Ben büyüyüp geliyorum.
*"Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı." Ataol Behramoğlu - Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder